در سراشیبی تقدیر

نام مرا

با نام تو تشنه کرده اند

 و رفتنت را

بر دلم داغ نهاده اند                                                                        

دریغ

از دریایی که در چشمهایت نشسته است                                          

بی آنکه بخواهد

 آیینه ها را آبی ببیند

 یادگار ردپای انتظارت آمدنت را دریاب

 که تکرار آبی ترین زلال ها

 در پیوسته ترین اشتیاق های رسیده ی ابدیت

 تو را تداعی می کند

 برو به فکر من نباش

 برو به پای من نسوز

 برو به فکر من نباش

 من یه جوری سر میکنم

 زندگی رو با سختیاش........ا

 با که درددل کنم؟

 با کسی که پرنده بود برام؟

 با کسی که اشیانه بود

 دلم به چه خوش بود

 کاشکی  پرنده پر نداشت

  از پریدن خبر نداشت

  درخت باغ آرزوش

  دغدغه تبر نداشت 

با زمین خیلی غریبم با هوای تو صمیمی دیده بودمت هزار بار تو یه رویای قدیمی به نگاه چشم گریون یه فرشته رو زمینی چشامو به روت میبندم تا که اشکامو نبینی با تو فریاد یه عمرو می کشم تا اوج باور دلای آبی همیشه میمونن بی یار و یاور از کجا باید شروع کرد قصه عشقو دوباره تا همه بغضای عالم سر عاشقی نباره غربت آرزوهامون دل طاقتو شکونده نگو تو شهر حقیقت واسه ما جایی نمونده نگو دیره واسه گفتن سهمم از دنیا همینه که تو تنهایی شبهام کسی اشکامو نبینه

یه پسر با يک نگاه از دختر خوشش مياد .... و عشق اول از طرف اون شروع ميشه .... تا جايی که زندگيشو پايه عشق می ريزه .... اما دختر حرفاشو باور نمی کنه ... چون يه چيزايی از قبل ديده و شنيده بوده ... تا دختره مياد پسره رو باور کنه ، پسره دلسرد و خسته می شه... میره سراغ یکی ديگه ... بعد که دختره تازه تونسته پسره رو باور کنه و ميره طرفش... اما پسره رو با يکی ديگه ميبينه ... اينجاس که ميگه حدسم درست بود ... و.......

فقط سی ثانیه دیگر فرصت دارم که با تو باشم:

ثانیه اول :  نگاهت میکنم.

ثانیه دوم : بیشتر نگاهت میکنم.

ثانیه سوم : حال چشم در چشم هستیم.

 ثانیه چهارم : جلوتر می آیم.  

 ثانیه پنجم : با دستان سردم دستان گرمت را لمس میکنم.

 ثانیه ششم : باز هم نگاهت میکنم.

ثانیه هفتم : باز هم نگاهم میکنی.

 ثانیه هشتم : زیر سنگینی نگاه غمگینت تاب نمی آورم.

 ثانیه نهم : سرم را پائین می اندازم.

 ثانیه دهم : دلم برای چشمانت تنگ می شود.

 ثانیه یازدهم : باز هم نگاهت میکنم.

 ثانیه دوازدهم : شبنم را در چشمانت می توان نظاره کرد.

 ثانیه سیزدهم : و باران را در چشمانم.

 ثانیه چهاردهم : حرفی نمی زنی.

 ثانیه پانزدهم : زیبائی سکوتت را نمی شکنم.

 ثانیه شانزدهم : چشمانت ابری شد.

ثانیه هفدهم : و چشمانم ابری.

ثانیه هجدهم : طاقت نمی آورم.

ثانیه نوزدهم : در آغوشت می کشم.

ثانیه بیستم : گرمای تنت را بند بند وجودم حس میکند.

ثانیه بیست و یکم : به این فکر میکنم که چرا این لذت را زمانی که زمان برایمان زمان باقی گذاشته بود حس نکردم.

ثانیه بیست و دوم : اشکهایت شانه هایم را خیس کرد.

ثانیه بیست و سوم : و اشکهایم شانه هایت را.

ثانیه بیست و چهارم : نگاهم به ساعت است.

ثانیه بیست و پنجم : نباید به تنت عادت کنم.

ثانیه بیست و ششم : از خود جدایت میکنم.

ثانیه بیست و هفتم : برای آخرین بار نگاهی به تو می اندازم.

ثانیه بیست و هشتم : و می دانم که دیگر وجودی برایم باقی نمی ماند.

ثانیه بیست و نهم : گفتی خداحافظ.

ثانیه سی ام : گفتم خداحافظ.

و آن گاه همه چیز پایان گرفت.

(این نوشته از دوست خوبم رها بود که کم کم باهاش آشنا میشید) 

The lovers found the genie’s lamp on the beach.

“For freeing me, “said the genie, “I will grant you each a wish”

Looking into the boy’s eyes, the girl said, “I wish we could be lovers until the end of the world.”

Looking out to sea, the boy said, “I wish the world would end now”

عشاق جوان در ساحل چراغ جادو را پیدا کردند.

     جن چراغ گفت: اگر آزادم کنید یک آرزوی هر کدام از شما را برآورده خواهم کرد.

دختر به چشم های پسر جوان نگاه کرد و گفت: آرزو میکنم تا آخر دنیا عاشق یکدیگر باقی بمانیم.

پسر جوان به دریا چشم دوخت و گفت: من آرزو میکنم دنیا به پایان برسد.