فقط سی ثانیه دیگر فرصت دارم که با تو باشم:

ثانیه اول :  نگاهت میکنم.

ثانیه دوم : بیشتر نگاهت میکنم.

ثانیه سوم : حال چشم در چشم هستیم.

 ثانیه چهارم : جلوتر می آیم.  

 ثانیه پنجم : با دستان سردم دستان گرمت را لمس میکنم.

 ثانیه ششم : باز هم نگاهت میکنم.

ثانیه هفتم : باز هم نگاهم میکنی.

 ثانیه هشتم : زیر سنگینی نگاه غمگینت تاب نمی آورم.

 ثانیه نهم : سرم را پائین می اندازم.

 ثانیه دهم : دلم برای چشمانت تنگ می شود.

 ثانیه یازدهم : باز هم نگاهت میکنم.

 ثانیه دوازدهم : شبنم را در چشمانت می توان نظاره کرد.

 ثانیه سیزدهم : و باران را در چشمانم.

 ثانیه چهاردهم : حرفی نمی زنی.

 ثانیه پانزدهم : زیبائی سکوتت را نمی شکنم.

 ثانیه شانزدهم : چشمانت ابری شد.

ثانیه هفدهم : و چشمانم ابری.

ثانیه هجدهم : طاقت نمی آورم.

ثانیه نوزدهم : در آغوشت می کشم.

ثانیه بیستم : گرمای تنت را بند بند وجودم حس میکند.

ثانیه بیست و یکم : به این فکر میکنم که چرا این لذت را زمانی که زمان برایمان زمان باقی گذاشته بود حس نکردم.

ثانیه بیست و دوم : اشکهایت شانه هایم را خیس کرد.

ثانیه بیست و سوم : و اشکهایم شانه هایت را.

ثانیه بیست و چهارم : نگاهم به ساعت است.

ثانیه بیست و پنجم : نباید به تنت عادت کنم.

ثانیه بیست و ششم : از خود جدایت میکنم.

ثانیه بیست و هفتم : برای آخرین بار نگاهی به تو می اندازم.

ثانیه بیست و هشتم : و می دانم که دیگر وجودی برایم باقی نمی ماند.

ثانیه بیست و نهم : گفتی خداحافظ.

ثانیه سی ام : گفتم خداحافظ.

و آن گاه همه چیز پایان گرفت.

(این نوشته از دوست خوبم رها بود که کم کم باهاش آشنا میشید)